Chianti of Valpolicella?

Chianti of Valpolicella?
21 juli 2017 Mark van Braam
Mark van Braam
In Geen categorie

Waarde lezer,

Vele apparaten uit het land van Chianti en Valpolicella gaan erg lang mee. Ook is het zo dat bezitters van een versterker uit de Unison Research Unico lijn, deze erg vaak, erg lang in bezit houden. Maar desondanks is de Unico 100 vervangen door de Unico 90. Ik heb het vandaag met u over de nieuwste versterker uit de Unico lijn van Unison Research, het maatpak is dus genoemd Unico 90. Om maar met de prijs in huis te vallen; het gaat over de toonbank; hoewel dat wat lastig kan zijn, want het kreng is nogal zwaar, voor het bedrag van € 3.990,—. En dat is dus praktisch gelijk aan de Pathos Ethos en Pathos Logos mkII.

Tijdens de inspeelperiode heb ik af en toe gewisseld met de Pathos Ethos om u alvast een idee te geven over de verschillen van deze hybride geïntegreerde versterkers.

De Unico 90 is dus de meest recente verschijning en Unison Research claimt een evolutie. Per kanaal drie buisjes, dus zes stuks in totaal. Elk kanaal heeft een eigen voedingstrafo en de versterker zit vol met nieuwe technische prachtigheden. Met z’n 100 Watts kunt u dusdanig stressloos luid spelen dat u uw relatie met uw buren op het spel kunt zetten. Een ding wat ik altijd prachtig vind, is als knoppen fijn en luxe aanvoelen. De delicate ‘tikjes’ bij het wisselen van de bron en ook het materiaal van de twee grote knoppen behoren nu tot mijn favorieten van alle knop-achtigen van versterkers. Ik doe dat ook altijd als ik in de auto van iemand anders zit; ik probeer alle knopjes uit. Gewoon om te weten hoe ze voelen. En dat is niet altijd zonder risico; één keer in de voormalige auto van James Bond werd ik namelijk door het dak gelanceerd bij het indrukken van een knop. Dat was niet handig. Maar dat terzijde.

 

Een paar punten waar de 90 werkelijk verder in gaat in vergelijking met z’n voorganger, is snelheid en dynamiek. Sla eens met een lepeltje tegen het kopje waar u normaliter uw koffie uit gebruikt. Niet te hard want aan brokken hebben we niets. En realiseert u zich eens hoe snel dit stijgen en dalen van het geluid gaat. En met welk dynamisch bereik dit ook gepaard gaat. En binnen een fractie van een seconde weten we dat dit het geluid is van een echt lepeltje en echt kopje.

Datzelfde doet de Unico 90 ook. De cd die ik opgezet heb is de onlangs verschenen ‘Dear World’ van Iris Hond. Als u in de gelegenheid bent haar live te horen en te zien; jaja, het oog wil ook wat, dan raad ik u dat ten zeerste aan. Haar verschijning en haar pianospel is betoverend. Bijvoorbeeld het achtste nummer ‘A Letter To You’ is een rustig stuk; het zou een nieuwe versie van een Nocturne kunnen zijn. Juist bij dit soort stukken valt op dat de Unico 90 me niet in slaap laat vallen. Integendeel; juist die kleine aanslagen en de noten die net na- of net voor de tel gespeeld worden, worden met een precieze timing weergegeven. En dat houdt de spanning van het stuk vast. Wat ervoor nodig is, is snelheid van een versterker. En natuurlijk een uitstekende luidspreker; de ‘Diva’ van Opera Loudspeakers zet ik bij dit soort kennismakingen graag in.

En de cd speler die ik thans gebruik is de CD Due, ook van Unison Research, maar daarover volgende week meer. Deze speler heeft veel inspeeltijd nodig; de Unico 90 ook maar laat z’n talenten veel sneller horen. Heerlijk trouwens, een cd speler. Een cd in het laatje en direct na ‘play’ een wonderschone klank. Geen gedoe. Overigens zou de CD Due ook een ‘DAC-drive’ genoemd kunnen worden. Alle benodigde ingangen en uitgangen die een streamist noodzakelijk acht, zijn aanwezig. Dus zo bezien krijgt die streamist er een cd speler bij, voor z’n huisgenoten die toch graag ‘even een cd op willen zetten’.

Hoewel u intussen hopelijk wel beter weet; verwacht niet een ‘buizen geluid’ of ‘donkerbruine sound’ vanwege de aanwezigheid van die kleine buisjes in de buik van de ’90’. Integendeel; super open, snel met een heldere klank. Het doet me in de verte zelfs denken aan de 300B monoblokken van Jadis, die hier enige tijd geleden besproken zijn. KLIK KLIK KLIK KLIK

Wat ik prachtig vind, is het enorme oplossende vermogen. Wanneer je erop let, lijkt de uitsterftijd van een pianoaanslag oneindig te gaan. Ook de stilte tussen twee noten is werkelijk stil. Spannend stil. Er is iets met deze versterker wat hem zeer aantrekkelijk maakt, maar ik kan het nog niet helemaal onder woorden brengen.
Net zoiets als Maria Callas; niet uitzonderlijk mooi, maar ze heeft dat ‘iets’ wat haar zo speciaal maakt en zorgt dat je blijft kijken wanneer je een foto van haar ziet. Kijk nou aan; dat kan ik een-op-een over de Unico 90 zeggen; heb ik toch nog de woorden gevonden; het plofte zomaar uit m’n schrijfveer. Het is niet te geloven. Maar dat terzijde.

Wanneer ik de Ethos inschakel bij deze Iris Hond opname, valt me op dat de Pathos z’n klank meer van ‘onderaf’ lijkt op te bouwen. De Pathos zoekt de laagte in een separate noot significanter op, waardoor de tonale balans echt anders is. De Pathos klinkt in vergelijking iets meer omarmend en je zou ook kunnen zeggen: iets fluweliger. De Pathos is iets beheerster in de weergave van de lay-out van de muzikanten en de Unico 90 een tikkeltje uitbundiger. Het grappige is dat wanneer ik van de Unico 90 naar de Ethos ga, ik de neiging heb om te denken dat ik de Unico 90 beter/mooier vind. Maar als ik dan enkele nummers via de Ethos hoor, heb ik opnieuw die gedachte, maar dan dat ik de Ethos beter/mooier vind. Tja, hier schiet u ook niks mee op hè. Sorry.

We hebben het hier over twee hybride versterkers die beide gelukkig dat typische transistor geluid ontberen.

Ik zou de keuze vooral af laten hangen van het karakter van de rest van uw set en de akoestiek van uw kamer. Daarover kunnen we het hier dan desgewenst hebben wanneer u zichzelf wilt verblijden met een fijne nieuwe versterker. Immers; ook u leeft slechts 1 keer.