Peggy

Peggy
2 augustus 2015 Mark van Braam
In Geen categorie

Afgelopen middag togen we naar Deventer, hier niet ver vandaan. De jaarlijkse boekenmarkt was het doel en ondanks het vooruitzicht om deelgenoot te worden van 100.000 andere bezoekers, heb ik me toch over laten halen. Tevens om de hoop in stand te houden, dat er vast een boek te vinden zou moeten zijn om m’n schamele intellectuele niveau te upgraden naar een minder schamel niveau.

M’n tederbeminde vond vrij snel een door haar lang gezocht boek en vroeg me met zoetgevooisde stem of ik het wilde dragen. En als romantische ridder durf ik op zulks een vraag, geen ‘nee’ te beantwoorden. Helaas bleek het gewicht van dit kl…boek meer dan 15 kilo te bedragen.. M’n verwensingen heb ik binnensmonds weten te houden, maar besloot ter plekke tot een overweging van een trolly op wielen.

Hoe dan ook, door de hele binnenstad vele duizenden boeken, vele tienduizenden mensen, tot plotklaps een kraam met elpee’s zich ontwaarde. Een grimas en m’n belangstelling was direct gewekt. Vrij snel had ik een exemplaar te pakken van Peggy Lee ‘I’m a woman’ in mono en in prachtige staat. Even later nog een mono elpee van Los Macarenos; flamenco muziek. Mooi zo, mijn middag kon niet meer stuk, ondanks het meezeulen van het kl…boek. Geen trolly aanbieding te bekennen.

Op de terugweg, ergens onderweg een bordje ‘brocante’ en uiteraard gestopt om even te gaan kijken. Bleek er bij binnenkomst een schaarsgeklede jongedame aanwezig te zijn. Ze bleef me in haar strakzittende roze jurkje doorlopend aankijken, hoezeer ik ook in eerste instantie m’n best deed om niet te willen toegeven aan de verleiding van haar langgewimperde ogen. Onweerstaanbaar een langbenige klassieke schoonheid met de uitstraling van een jonge Marilyn Monroe uit de jaren vijftig. Blonde lokken en vuurrode lippen; tjonge, zulks een wulpsheid.

Uiiteindelijk bleek het ondoenlijk voor me om haar blikken te ontwijken. Ook ik ben maar een mensch. Ik beantwoorde haar oogcontact en besloot: ‘ik moet haar hebben’.
M’n lief Cathleen vond het onprettig dat ik zo’n belangstelling voor haar had. En dat ik onbeschaamd naar haar begon te staren. Ik moest alles op alles zetten om Cathleen te overtuigen dat ik ‘de schone’ mee wilde nemen naar huis. Uiteindelijk gaf ze toe; ze had immers vanwege het rondlopen met het loodzware boek nog wat goed te maken.

En ja, na een korte en prettige onderhandeling met de uitbaatster van de brocante, werd de ‘schone’ op de achterbank gepositioneerd van m’n automobiel en ging mee richting Audio21. Ik heb haar een tijdelijke liefkozende naam gegeven: Peggy2. Hieronder een foto, en ik vraag me af of iemand haar kent of herkent? Mail het me, zodat ik haar voortaan kan voorzien van haar echte meisjesnaam. Voorlopig moet ze het dus doen met Peggy2.

De mono elpee van Peggy Lee blijkt trouwens een aanwinst van m’n platencollectie te zijn. Evenals de mono plaat van Los Macarenos; die laatste zal veel elementen tot pure wanhoop drijven en de dynamische flamenco klanken zullen de naalden het liefst uit de groef laten schieten.