Grondstoffelijk

Grondstoffelijk
26 mei 2017 Mark van Braam
In Geen categorie

Waarde lezer,

Vanochtend werd me door een regelmatige bezoeker gevraagd, wat ik bedoel met een woord wat ik regelmatig gebruik. Het betreft het woord: ‘Grondstoffelijk’. Ook gebruik ik wel eens het woord: ‘organisch’.

Ook als ik in München op de high-end show loop en verschillende ruimtes binnenwandel en dan ga luisteren naar de set die er op dat moment staat te spelen, merk ik dat veel high-end erg ‘glad’ is. Gepolijst tot de uiterste perfectie en eigenlijk is er niets meer op aan te merken… toch?
Ter voorbeeld; ik liep binnen bij een luidsprekermerk waar de laatste tijd nogal omheen gehyped wordt en ga dan zo onbevangen mogelijk zitten luisteren. En in eerste instantie vind ik zo’n weergave dan erg goed en eigenlijk ook wel mooi. Maar in tweede instantie vind ik het dan te gepolijst en te glad. En uiteindelijk wat saai, omdat het ‘truukje’ doorzichtig is. Er is iets wat daarna maakt dat ik dan ook weer moet denken aan wat een leraar vroeger tegen me zei: ‘1 x is leuk, 2 x is aardig en 3 x is vervelend’. Natuurlijk is dat in dezen gechargeerd, maar het lijkt er wel op.
Een tweede voorbeeld; vorige week in München bestellen we op een bepaald moment een glas wijn en de niet onaantrekkelijke jongedame die ons voorzag, had een ‘plakaat plamuur’ op haar gezicht. In eerste instantie zie je iets moois, maar al snel zie je de onwerkelijkheid. En als ik dat zie, dan mis ik dus het ‘grondstoffelijke’.
Nog een laatste voorbeeld; hoewel ‘rood’ mijn voorkeur heeft, pleeg ik ook af en toe overspel met ‘wit’. En een glas Chardonnay uit Zuid-Afrika, mag dan erg plezierig zijn op een warme zomerse dag. Lekker fruitig, makkelijk drinkbaar en erg toegankelijk. Maar drinkt u daarna een Chardonnay uit de regio Meursault in de Bourgogne, waar ik enkele jaren gewoond heb, dan begrijpt u direct waarom ik die ‘witte’ grondstoffelijk noem. De vele aardlagen die per gebiedje verschillen, zijn te proeven in de structuren van zulks een vol glas witte Bourgogne. Het zal dan allemaal wel niet ‘perfect’ zijn, maar het blijft altijd boeien.

Terug naar audio; omdat ik inmiddels vele jaren geleden naar een uiteindelijke topset toegewerkt had, die me hooguit zo’n 20 minuten kon boeien, waarna ik ging schoffelen in de tuin, ben ik in de loop van de jaren gaan zoeken. Een zoektocht naar die apparatuur die iets ‘grondstoffelijks’ heeft. Daarmee hoop ik dat u begrijpt dat ik bovenstaande niet als ‘uiterste perfectie’ benoem; want het leuke van onze hobby is, dat er geen waarheid bestaat. Voor mij persoonlijk prima om te accepteren, maar voor sommigen in deze audiobranche, helaas onverkropbaar.

Dat ‘grondstoffelijke’ of ‘organische’ is iets wat in een bepaalde mate aanwezig ‘moet’ zijn in de producten die u treft in m’n winkel. Anders komen ze er niet in. Hype of geen hype; die tijd heb ik gehad om me te laten ‘sturen’ door een hype. Dwars als ik ben, noem ik mezelf wel eens gekscherend, de ‘anti-hyper’.
Is bijvoorbeeld een Astera van Diapason perfect? Is een Synthesis A100 perfect? Is een Rosso Fiorentino ‘Fiesole’ perfect? Is een Jadis DA50S perfect? Is een Gold Note Giglio perfect? Of een GamuT? Uit de grond van m’n hart: Nee. Maar wat ze wel allen hebben is dat grondstoffelijke, wat iets is wat blijft boeien.

Dus: niet meer vergeten: ‘grondstoffelijk’ en ‘organisch’.